Harimau Baharu Malaysia: Dari Pecut ke Institusi, Makna Sebenar Asian Tiger

Kenyataan oleh Datuk Seri Amir Hamzah Azizan, Menteri Kewangan II, bahawa Malaysia sedang "mengambil semula kedudukan sebagai Asian Tiger" hadir pada saat naratif keyakinan terhadap ekonomi negara semakin rancak.

Ia disampaikan bersama Bank Negara Malaysia dan Gabenornya, Abdul Rasheed Ghaffour, dalam wacana fiskal dan monetari di Forum Ekonomi Malaysia 2026.

Namun, bagi penganalisis, soalan utamanya bukan sama ada Malaysia "kembali", tetapi kembali sebagai apa?

Era Lama 'Asian Tiger': Harimau Kelajuan dan Kapasiti

Kali terakhir Malaysia sering dilabel sebagai Asian Tiger adalah pada penghujung 1980-an hingga pertengahan 1990-an, ketika negara dipimpin oleh Tun Dr. Mahathir Mohamad.

Model ketika itu jelas: perindustrian pantas, kemasukan pelaburan asing langsung (FDI) berskala besar, peluasan kapasiti pengeluaran, dan projek infrastruktur bersifat simbolik.

Naratifnya ialah catch-up industrialisation – mengejar negara perindustrian maju melalui pengembangan kilang, eksport, dan pelaburan asing.

Ia berjaya melonjakkan pertumbuhan, tetapi turut membina kerentanan: pergantungan kepada aliran modal, leverage korporat, dan disiplin institusi yang belum matang sepenuhnya.

Ringkasnya, Asian Tiger versi 1990-an ialah harimau kelajuan.

'Asian Tiger' Versi 2026: Harimau Kredibiliti dan Pelaksanaan

Nada yang digunakan oleh Amir Hamzah hari ini berbeza sama sekali. Penekanannya bukan kepada lonjakan output atau kadar pertumbuhan, tetapi kepada:

• pembaharuan struktur

• tadbir urus dan kejelasan dasar

• keyakinan antarabangsa

• yang paling penting: pelaksanaan

Rujukan utama kerajaan ialah kerangka Ekonomi MADANI – dengan matlamat menaikkan siling dan lantai ekonomi secara serentak.

Ini memberi isyarat bahawa Asian Tiger yang sedang cuba dibentuk bukan lagi berasaskan kelajuan pembangunan fizikal, tetapi kepada keupayaan institusi untuk melaksanakan dasar secara konsisten dan berdisiplin.

Perbezaan Paling Kritikal: Produktiviti, Bukan Kapasiti

Dalam era lama, produktiviti meningkat kerana kapasiti baharu diwujudkan: kilang, mesin, eksport, dan pekerjaan pembuatan.

Dalam era baharu, produktiviti perlu meningkat melalui:

• kemahiran dan bakat

• automasi dan digitalisasi

• penyelidikan dan pembangunan (R&D) serta inovasi

• penyebaran produktiviti ke sektor perkhidmatan

Ini jauh lebih sukar – dan jauh lebih bergantung kepada kualiti institusi.

FDI juga telah berubah sifatnya. Pelabur hari ini tidak sekadar mencari kos rendah. Mereka mencari:

• kestabilan peraturan

• pematuhan eksport dan teknologi

• ekosistem rantaian bekalan yang diyakini

• keupayaan pentadbiran untuk menyokong projek kompleks

Maka, ukuran sebenar kebangkitan Malaysia bukan jumlah pelaburan diumumkan, tetapi kualiti projek yang direalisasikan.

Ujian Sebenar Reformasi: Apa yang Pasaran Akan Perhati?

Pasaran tidak menilai slogan; pasaran menilai petunjuk yang sukar dimanipulasi.

Antara penanda aras utama ialah:

1. Disiplin fiskal
   Trajektori defisit, pengurusan hutang, dan kebolehan mengekalkan pembaharuan subsidi tanpa u-turn politik.

2. Hasil ekonomi sebenar
   Adakah gaji sebenar meningkat? Adakah pekerjaan berkualiti diwujudkan? Adakah produktiviti buruh benar-benar bergerak?

3. Pelaksanaan merentas agensi
   Kelulusan projek, kejelasan peraturan, ketelusan perolehan, dan keupayaan penyelarasan antara kementerian dan pengawal selia.

Dalam konteks ini, penegasan Amir Hamzah bahawa tahun ini dan tahun hadapan ialah tahun pelaksanaan – bukan lagi perancangan – adalah mesej yang sangat tepat kepada pelabur.

'Malaysia Is Back': Berapa Besar Peranan Faktor Global?

Tidak dapat dinafikan, faktor luaran sedang membantu naratif:

• kitaran kadar faedah global yang menghampiri titik puncak

• sentimen risk-on terhadap pasaran sedang membangun

• penyusunan semula rantaian bekalan global

Namun, faktor-faktor ini mengangkat banyak negara serentak.

Apa yang menjadikan Malaysia unik ialah faktor domestik:

• kejelasan dasar

• kredibiliti fiskal

• kestabilan institusi

• kebolehramalan peraturan

Jika sentimen global berubah menjadi risk-off, hanya negara yang mempunyai asas domestik kukuh akan kekal menarik. Justeru, Malaysia is back hanya akan bererti jika ia tidak bergantung kepada kitaran global.

Risiko Terbesar: Bukan Kekurangan Pelan, Tetapi Keupayaan Negara

Aspirasi untuk mengukuhkan semula status Asian Tiger dan mencapai ekonomi maju menjelang 2030 berdepan empat risiko utama:
 

1. Risiko pelaksanaan
   Kegagalan koordinasi, kelewatan projek, dan ketidakselarasan peraturan akan menghakis keyakinan pasaran dengan pantas.

2. Keletihan politik terhadap reformasi
   Rasionalisasi subsidi dan pembaharuan fiskal membawa kos jangka pendek. Tanpa komunikasi dan penyasaran bantuan yang berkesan, tekanan sosial boleh memaksa pembalikan dasar.

3. Risiko perangkap produktiviti
   Jika pelaburan masuk tidak mengangkat kemahiran, inovasi, dan nilai tambah tempatan, ekonomi akan kelihatan baik di atas kertas, tetapi pendapatan rakyat tidak bergerak seiring.

4. Risiko persaingan serantau
   Vietnam pantas, Indonesia berskala besar, Singapura unggul dari segi institusi. Malaysia mesti menang melalui gabungan: bakat, ekosistem, dan kecekapan pentadbiran.

Harimau Baharu Malaysia

Hakikatnya, Malaysia hari ini tidak lagi boleh – dan tidak perlu – meniru model Asian Tiger lama.

Model baharu menuntut sesuatu yang lebih sukar: keupayaan negara untuk melaksanakan reformasi secara konsisten, menahan tekanan politik jangka pendek, dan membina produktiviti jangka panjang.

Jika dahulu Malaysia cuba menjadi harimau yang paling laju, hari ini cabarannya ialah menjadi harimau yang paling boleh dipercayai.

Dan dalam dunia yang semakin berpecah, berisiko, dan berperaturan ketat, itulah satu-satunya bentuk Asian Tiger yang benar-benar relevan. - DagangNews.com

Samirul Ariff Othman adalah penganalisis politik global, perniagaan, dan ekonomi. Beliau merupakan pensyarah sambilan di Universiti Teknologi PETRONAS (UTP) dan perunding kanan di Global Asia Consulting. Beliau menulis tentang perspektif global, strategi, dan keupayaan negara, menawarkan pandangan strategik bagi dunia yang kompleks. Pandangan yang dikemukakan adalah sepenuhnya milik beliau sendiri.