Kemasukan Awal ke Sekolah: Memahami Risiko Ketidaksamaan Pendidikan

Pengumuman bahawa kanak-kanak mungkin memasuki prasekolah pada umur lima tahun dan Tahun Satu pada umur enam tahun telah mencetuskan perbincangan hangat.

Sebahagian besar perbincangan tertumpu kepada sama ada kanak-kanak itu “terlalu muda” dan sama ada keluarga bersedia menghadapi perubahan tersebut.

Persoalan ini penting. Namun, persoalan yang lebih besar ialah mengenai keadaan di mana kanak-kanak Malaysia memasuki pendidikan formal.

Variasi Permulaan di Bilik Darjah

Hingga kini, bilik darjah awal di sekolah rendah menampung pelbagai tahap permulaan. Guru bertemu dengan kanak-kanak yang telah melalui bertahun-tahun interaksi berasaskan bahasa yang kaya dan pendedahan awal kepada buku.

Kanak-kanak ini boleh mengikuti arahan, menceritakan pengalaman, dan berinteraksi dengan yakin menggunakan bahan bacaan.

Kanak-kanak lain pula tiba dengan pendedahan terhad kepada perbualan berterusan atau pembelajaran awal yang tersusun, dan mungkin pertama kali berhadapan dengan rutin bilik darjah serta asas membaca.

Perbezaan ini bukan berkaitan dengan tahap kecerdasan atau usaha, tetapi mencerminkan keadaan awal kanak-kanak yang tidak sama rata, dibentuk oleh sumber rumah tangga, akses kepada prasekolah berkualiti, serta kehadiran atau ketiadaan orang dewasa yang menyokong perkembangan bahasa awal.

Ketidaksamaan ini bukan sahaja jelas di dalam bilik darjah. Ia juga terserlah melalui bukti serantau terkini. Laporan Utama SEA Primary Learning Metrics (SEA-PLM) 2024 menunjukkan bahawa, untuk literasi membaca, Malaysia mencatatkan peningkatan peratusan pelajar dalam kumpulan terendah dan pengurangan peratusan dalam kumpulan tertinggi pada 2024 berbanding 2019.

Dengan kata lain, pengagihan pencapaian membaca telah bergerak ke arah yang perlu menjadi kebimbangan nasional.

Kesediaan Perlu Ditakrifkan

Menurunkan umur kemasukan tidak mencipta ketidaksamaan ini; ia hanya mempercepatkannya. Jika kanak-kanak memasuki sekolah lebih awal, variasi dalam kesediaan bahasa dan literasi menjadi lebih jelas, dan sistem terpaksa bertindak lebih awal.

Setelah laluan awal dibentuk oleh keputusan kesediaan dan sokongan yang tidak sama rata, trajektori ini sukar dibalikkan kemudian dalam sistem. Sama ada kemasukan lebih awal bersifat pilihan atau akhirnya menyeluruh, risiko ketidaksamaan tetap wujud jika sokongan tidak seimbang.

Frasa “jika bersedia” adalah penting. Menteri telah menjelaskan bahawa kemasukan awal akan bersifat sukarela mulai 2027, secara berperingkat, dan disokong oleh langkah diagnostik, dengan kesediaan difahami dari segi kognitif dan emosi.

Penjelasan ini wajar dialu-alukan kerana ia mengalihkan perbincangan daripada retorik kepada reka bentuk. Namun, ia juga menimbulkan persoalan yang akan menentukan sama ada dasar ini dapat mengecilkan jurang atau hanya menyalinnya lebih awal.

Persoalan pertama adalah dari segi operasi: Apakah yang dimaksudkan dengan “sokongan diagnostik”, dan siapa yang akan melaksanakannya? Apakah domain yang akan dinilai, dan apakah langkah-langkah keselamatan untuk memastikan amalan konsisten di seluruh sekolah dan negeri?

Sama pentingnya ialah apa yang berlaku selepas itu. Jika seorang kanak-kanak dinilai tidak bersedia, apakah sokongan tersusun yang akan disediakan, dan di mana ia ditempatkan dalam sistem? Rangka kesediaan tanpa laluan sokongan yang jelas boleh menjadi mekanisme penangguhan dan bukannya mekanisme inklusi.

Persoalan kedua ialah kesaksamaan. Dasar sukarela boleh secara tidak sengaja memberi kelebihan kepada keluarga yang mempunyai akses lebih kepada maklumat, masa, dan keyakinan dalam menavigasi sistem sekolah.

Jika kemasukan awal menjadi pilihan, kementerian mesti memastikan bahawa akses kepada diagnostik, bimbingan, dan sokongan tidak bergantung kepada kemampuan ibu bapa untuk mengemukakan permohonan. Kesediaan seharusnya mengaktifkan sokongan, bukan mengehadkan akses.

Kejelasan dalam Reka Bentuk Kurikulum yang Dikaji Semula

Reka bentuk kurikulum adalah penentu sama ada pembaharuan ini berjaya atau gagal. Jika kemasukan Tahun Satu menjadi lebih muda, kurikulum sedia ada tidak boleh dikekalkan seperti sebelumnya.

Sekolah rendah awal perlu direka berdasarkan variasi pendedahan bahasa dan literasi awal yang luas, bukan berdasarkan asas yang diandaikan yang ramai kanak-kanak tidak kongsi. Ini menjadikan kurikulum yang dikaji semula, yang akan dilaksanakan pada 2027, amat penting.

Orang ramai perlu mengetahui bagaimana Tahun Satu dalam kurikulum baru telah disesuaikan untuk pelajar lebih muda, termasuk kelajuan pengajaran, jangkaan, dan sokongan yang membolehkan guru bertindak balas secara fleksibel terhadap perbezaan pengalaman bahasa dan literasi awal.

Satu pengumuman kedua juga wajar diberi perhatian sama kerana ia membentuk ekosistem awal kanak-kanak dengan lebih asas daripada sekadar perubahan umur kemasukan. Menyatukan prasekolah di bawah Kementerian Pendidikan menunjukkan usaha menangani fragmentasi lama dalam tadbir urus dan kualiti.

Jika dilaksanakan dengan baik, ia boleh memperkukuh piawaian, memprofesionalkan tenaga kerja, memperbaiki pemantauan, dan mewujudkan kesinambungan antara prasekolah dan sekolah rendah awal.

Namun, keselarasan memerlukan lebih daripada penggabungan pentadbiran semata-mata. Kementerian perlu menunjukkan bagaimana ia akan memperkukuh kualiti merentasi pelbagai konteks tanpa mengganggu akses, keterjangkauan, dan penyediaan, terutamanya bagi komuniti yang kurang berkhidmat.

Pensijilan piawaian mesti meningkatkan kualiti tanpa mengehadkan pilihan atau mewujudkan halangan baru bagi keluarga yang sudah bergelut untuk mendapatkan peluang pembelajaran awal yang stabil.

Jika kementerian serius untuk memastikan pembaharuan ini berjaya, tiga komitmen perlu dinyatakan dengan jelas. Pertama, takrifkan kesediaan dengan jelas, nyatakan siapa yang sedang dinilai, dan pastikan proses ini konsisten dan adil, dengan kriteria telus dan laluan sokongan yang jelas.

Kedua, terbitkan bagaimana Tahun Satu dalam kurikulum 2027 yang dikaji semula telah disesuaikan untuk pelajar lebih muda dan variasi literasi serta bahasa yang lebih luas, serta bagaimana guru akan disokong untuk melaksanakannya dengan berkesan.

Ketiga, sertakan perubahan tadbir urus prasekolah dengan pelan peningkatan kualiti yang telus yang memperkukuh penyediaan guru, pemantauan, dan kesinambungan ke sekolah rendah, sambil melindungi akses untuk keluarga yang kurang bernasib baik.

Dengan kejelasan mengenai perkara ini, Malaysia mempunyai peluang untuk memperkukuh asas pada peringkat di mana keuntungan kesaksamaan paling mudah dicapai: tahun-tahun awal pembelajaran. - DagangNews.com

Hema Letchamanan ialah Pensyarah Kanan dan Pengarah Program Tertunda Program Tertunda yang Diajar di Sekolah Pendidikan, Fakulti Sains Sosial dan Pengurusan Rekreasi, Universiti Taylor. Beliau amat menekankan literasi dan akses kepada pendidikan berkualiti untuk komuniti terpinggir dan mempunyai pengalaman luas dalam pendidikan tinggi, pembangunan program strategik, dan pengurusan projek berskala besar.