Naikkan umur persaraan kepada 65 tahun: Banyak negara sudah laksanakan!

Cadangan untuk menaikkan had umur persaraan wajib daripada 60 kepada 65 tahun mencetuskan perdebatan hangat dalam kalangan rakyat dan pelbagai pihak berkepentingan.

Menurut Menteri di Jabatan Perdana Menteri (Undang-Undang dan Reformasi Institusi), Datuk Seri Azalina Othman Said, usul ini timbul berikutan ramai warga kerja Malaysia yang mencecah usia 60 tahun masih berada dalam keadaan sihat, aktif dan mampu menyumbang kepada produktiviti negara.

Perdana Menteri, Datuk Seri Anwar Ibrahim pula menjelaskan bahawa cadangan tersebut sedang dikaji secara menyeluruh sebelum dibentangkan kepada Jemaah Menteri untuk pertimbangan lanjut.

Berikut beberapa negara yang telah mengambil langkah awal terhadap umur persaraan iaitu: 

1.    Denmark: akan menaikkan umur persaraan kepada 70 tahun menjelang 2040. 
2.    Jerman: umur persaraan akan meningkat kepada 67 tahun menjelang 2031. 
3.    Perancis: menaikkan umur persaraan daripada 62 kepada 64 tahun pada 2023, walaupun berdepan protes besar-besaran.
4.    Thailand: merancang untuk menaikkan umur persaraan kepada 65 tahun.

Kebaikan Kenaikan Had Umur Persaraan

1. Menangani penuaan penduduk: 

Malaysia sedang menuju ke arah menjadi negara tua menjelang 2030, dengan jangkaan 15% penduduk berusia 60 tahun ke atas. Menaikkan umur persaraan boleh membantu mengekalkan tenaga kerja dan mengurangkan tekanan terhadap sistem pencen dan perkhidmatan kesihatan. 

2. Memanfaatkan tenaga kerja berpengalaman:

Ramai pekerja berusia 60 tahun ke atas masih mempunyai kemahiran dan pengalaman yang berharga. Membenarkan mereka terus bekerja dapat meningkatkan produktiviti dan pemindahan ilmu kepada generasi muda.

3. Kestabilan kewangan individu:

Dengan jangka hayat yang semakin meningkat—lelaki berusia 60 tahun dijangka hidup sehingga 78.6 tahun dan wanita sehingga 80.9 tahun—memperpanjang tempoh bekerja dapat membantu individu menambah simpanan persaraan mereka. 

Keburukan Kenaikan Had Umur Persaraan

1. Persaingan peluang pekerjaan:

Meningkatkan umur persaraan boleh mengurangkan peluang pekerjaan untuk golongan muda, terutama dalam sektor awam, yang mungkin menyebabkan kadar pengangguran belia meningkat.

2. Beban kesihatan dan produktiviti:

Tidak semua pekerja berusia 60 tahun ke atas berada dalam keadaan kesihatan yang baik. Pekerjaan yang memerlukan tenaga fizikal mungkin tidak sesuai untuk golongan ini, yang boleh menjejaskan produktiviti dan kesejahteraan mereka.

3. Ketidaksamarataan sosial:

Golongan berpendapatan rendah mungkin terpaksa bekerja lebih lama kerana kekurangan simpanan persaraan, sementara golongan berpendapatan tinggi mempunyai pilihan untuk bersara awal, mewujudkan jurang sosial yang lebih besar.

Cadangan Penyelesaian

Pertama, pelaksanaan secara berperingkat merupakan langkah yang wajar bagi memastikan peralihan kepada umur persaraan baharu dilaksanakan secara sistematik dan tidak membebankan mana-mana pihak.

Contohnya, kerajaan boleh menetapkan penambahan umur persaraan sebanyak satu tahun bagi setiap dua tahun, bermula daripada tahun pelaksanaan dasar ini.

Kaedah ini memberikan masa yang mencukupi kepada sektor awam dan swasta untuk menyesuaikan struktur sumber manusia mereka, merancang pengambilan tenaga kerja baharu, serta memberi peluang kepada pekerja sedia ada untuk membuat perancangan persaraan yang lebih teratur.

Pendekatan ini juga membolehkan kerajaan menilai secara berkala kesan pelaksanaan dasar ini terhadap pasaran buruh dan ekonomi secara keseluruhan.

Kedua, fleksibiliti persaraan adalah komponen penting dalam menyantuni keperluan individu yang berbeza-beza. Tidak semua pekerja yang mencapai umur 60 tahun berada dalam keadaan kesihatan yang sama atau mempunyai keperluan kewangan yang serupa.

Dengan memperkenalkan sistem persaraan fleksibel, pekerja boleh memilih untuk bersara awal atau meneruskan perkhidmatan sehingga umur maksimum 65 tahun berdasarkan pilihan peribadi, status kesihatan, dan kehendak kerjaya mereka.

Ini membolehkan individu mengekalkan maruah dan autonomi dalam menentukan masa persaraan mereka, tanpa tekanan daripada dasar umum yang seragam.

Ketiga, program latihan semula dan peningkatan kemahiran amat kritikal bagi memastikan pekerja berusia 60 tahun ke atas kekal relevan dan berdaya saing dalam dunia pekerjaan yang semakin didorong oleh teknologi dan kemahiran digital.

Kerajaan, dengan kerjasama institusi latihan dan pihak industri, boleh merangka modul khas bagi golongan pekerja berusia lanjut untuk membantu mereka menguasai kemahiran baharu yang diperlukan dalam sektor perkhidmatan, teknologi maklumat, dan pentadbiran.

Latihan ini juga boleh memberi fokus kepada Kemahiran Insaniah seperti komunikasi, pembelajaran sepanjang hayat, dan penyesuaian teknologi.

Keempat, kajian impak sosial dan ekonomi perlu dijalankan secara menyeluruh sebelum dasar ini dikuatkuasakan sepenuhnya.

Kajian ini perlu melibatkan analisis kos dan manfaat terhadap pelbagai kumpulan umur dan latar belakang sosioekonomi.

Antaranya termasuk impak terhadap peluang pekerjaan golongan muda, keseimbangan antara generasi dalam organisasi, kemampuan sistem pencen menampung tempoh persaraan yang lebih singkat, serta kesihatan fizikal dan mental warga emas yang terus bekerja.

Data daripada kajian ini akan menjadi asas penting dalam merangka pelan tindakan yang bersifat inklusif dan mampan.

Kesimpulannya, cadangan menaikkan umur persaraan wajib kepada 65 tahun memerlukan pendekatan yang komprehensif, berperingkat, dan berteraskan bukti.

Kejayaan pelaksanaan dasar ini bukan sahaja bergantung kepada keberkesanan dasar, tetapi juga kepada kemampuan semua pihak – kerajaan, majikan, pekerja dan masyarakat – untuk bersama-sama melaksanakan transformasi tenaga kerja yang lebih adaptif dan adil bagi masa depan Malaysia yang mampan. - DagangNews.com

Dr Beni Widarman bin Yus Kelana adalah Profesor Madya dalam Pengurusan Sumber Manusia & Pengurusan Strategik, Ketua Program MBA (AHIBS) & Penyelaras Pelaksanaan Penyelidikan, dan Pensyarah Kanan di Sekolah Perniagaan Antarabangsa Azman Hashim UTM