SARA: Adakah Bayaran RM100 Boleh Membangunkan Ketahanan Kewangan Jangka Panjang?

Pesanan Tahun Baru Perdana Menteri Datuk Seri Anwar Ibrahim menyertakan pengumuman mengenai bayaran tunai RM100 bagi setiap rakyat Malaysia berumur 18 tahun ke atas di bawah Sumbangan Asas Rahmah (SARA).

Bantuan ini dijangka sampai kepada kira-kira 22 juta dewasa, berfungsi sebagai penampan jangka pendek bagi isi rumah yang menghadapi tekanan kos sara hidup menjelang musim perayaan.

Dalam persekitaran ekonomi yang dicirikan oleh tekanan inflasi dan gaji yang stagnan, pemindahan tunai ini mungkin mengurangkan beban keperluan harian.

Namun, persoalan polisi yang lebih mendalam timbul: Adakah ini sekadar transaksi, atau boleh berkembang untuk membina keupayaan kewangan yang berterusan bagi rakyatnya?

Bayaran tetap RM100 mungkin memberi kesan terhad kepada ketahanan jangka panjang, kerana bantuan jangka pendek sahaja tidak semestinya menguatkan kapasiti pendapatan atau keselamatan ekonomi individu.

Keseragaman bayaran, walaupun menarik secara politik, mengurangkan keberkesanan penentuan sasaran kerana penerima berpendapatan tinggi menerima jumlah yang sama dengan individu berpendapatan rendah, yang berpotensi melemahkan sokongan kepada mereka yang paling memerlukan.

Dari masa ke masa, pengagihan meluas ini boleh menimbulkan tekanan fiskal ke atas sumber awam sambil memberikan impak sosial yang sederhana sahaja.

Memikirkan Semula Bantuan Tunai

Bantuan tunai tidak semestinya ditinggalkan, tetapi ia boleh dibayangkan semula. Kerajaan boleh menggunakan program sedemikian untuk menandakan komitmen seiring terhadap pembangunan keupayaan.

Sebahagian daripada bantuan masa depan boleh dikaitkan dengan penebusan opsional untuk kursus jangka pendek, pensijilan vokasional, atau kit keusahawanan, membolehkan penerima menukar bantuan sementara menjadi kemahiran dan kebolehpasaran.

Selain pemberitahuan pengagihan, penerima boleh menerima pautan kepada alat belanjawan, peluang pelaburan mikro, atau maklumat mengenai program peningkatan kemahiran yang disediakan oleh Malaysia Digital Economy Corporation (MDEC), Human Resource Development Corporation (HRD Corp), atau kolej komuniti.

Hubungan ini akan mengubah bantuan daripada sekadar pengagihan menjadi pemangkin penglibatan dalam sektor formal.

Lebih penting, kerajaan boleh mengukur bukan sahaja keberkesanan pengagihan tetapi juga bagaimana penerima menggunakan dana, sama ada penggunaan jangka pendek meningkatkan kesejahteraan, dan sama ada mekanisme sokongan pelengkap mencapai mereka yang paling memerlukan.

Ketelusan dalam hasil akan menyokong perancangan bajet masa depan dan membantu memperhalusi penentuan sasaran dengan cara yang konstruktif.

Menghubungkan Bantuan Dengan Kemajuan Jangka Panjang

Isu asas ialah ketiadaan mekanisme yang menghubungkan bantuan segera dengan kemajuan jangka panjang.

Di negara di mana jurang kekayaan masih wujud dan pengangguran belia kekal tinggi, instrumen fiskal mesti direka untuk memberdayakan dan bukan sekadar menenangkan.

Dalam hal ini, Bajet 2026 meletakkan rakyat di pusat pemulihan ekonomi, menandakan bahawa kerajaan mendengar kebimbangan awam.

Tetapi ia juga menyerlahkan peluang yang terlepas untuk beralih daripada bantuan kepada ketahanan. Perbezaan antara pemindahan dan transformasi terletak pada apa yang berlaku selepas bayaran: sama ada ia menjadi rehat sementara atau asas kepada masyarakat yang lebih mahir dan berdaya saing.

Malaysia telah terbukti cekap dalam mengagihkan wang. Cabaran seterusnya ialah mengagihkan peluang dengan keazaman yang sama.

Hanya dengan itu janji kemakmuran bersama boleh bergerak melepasi dompet, dan masuk ke dalam keupayaan harian rakyat. - DagangNews.com

Galvin Lee Kuan Sian merupakan Pensyarah & Penyelaras Program Diploma dalam Business di School of Diploma & Professional Studies, Taylor’s College